Akşam iner Kuşadası'na; marina fenerleri suya uzun altın çizgiler bırakır, tekne halatlarının çıtırtısı uzaktan gelir. Şık bir masaya doğru yürürsünüz, tabak takırtıları ve deniz kokusu birbirine karışır. Karşınızda körfez, camdan içeri sızan alacakaranlık yüzünüzü ısıtır. Zamansız, zarif bir akşamın eşiğinde olduğunuzu daha adım atarken hissedersiniz.
Masanız sizi bekler: özenle seçilmiş çiçekler, titreşen mum ışıkları, katlanmış peçetenin altında saklı bir dokunuş. Biz restoran ekibiyle her şeyi dakikasına ayarladık; garsonun bakışı, ışıkların kısılacağı an, kemancının perde arkasındaki sabrı. Siz yalnızca sevgilinizin gözlerine bakın, kadehlerin buğusunda gecenin usulca sizin lehinize kurulduğunu bilin.
Tatlı servisiyle birlikte ışıklar yumuşacık kısılır, salonu bir kemanın ilk notaları doldurur. Süslü masanın yanında dizinizi kırarsınız; onun nefesi bir an durur, gözleri parlar. Tam o sessizlikte sorunuzu sorarsınız ve garson şampanyayı açar; mantar tıpası patlarken 'evet' kelimesi havada asılı kalır, kemancı ezgiyi doruğa taşır.
Kadehler tokuşur, alkış sesleri masanıza dolar, körfezin ışıkları sanki sizin için parlar. Bu manzaralı masada başlayan gece, bir anıya değil bir başlangıca dönüşür. Yıllar sonra bu restoranın adını her andığınızda o tatlının tadı, o kemanın ezgisi ve 'evet'in yankısı içinizde yeniden canlanır; klasik, zarif ve tümüyle sizin.
